Een relatie met Herman….
Nadat Margot haar escapades met Herman deelde op dit blog was het natuurlijk onvermijdelijk dat Herman ook deze kant op zou komen; het dorp is niet zo groot…..Het werd slim gespeeld want op het verjaardagspartijtje van mijn jongste dochter kreeg zij van twee vriendinnetjes een Herman overhandigd…Zij enthousiast, ik iets minder want een Herman komt samen met een instructie hoe ‘m te behandelen en die Herman is dus nogal bewerkelijk….(Maar ja, da’s altijd nog beter dan een vent zonder instructie…)
Margot had al de ervaring dat Herman niet zo strikt in de leer was en ik was al helemaal niet van plan ‘m op z’n wenken te bedienen. Omdat Herman me deed denken aan het zuurdesem deeg dat ik al eens een half jaar in leven heb gehouden met een redelijke mate van verwaarlozing ben ik een onderzoek gestart naar de oorsprong en het wel en wee van Herman.
Herman blijkt hetzelfde te zijn en waarschijnlijk wel afgeleid van een “Amish Friendship Bread“. Het idee dat hierbij uitgedragen wordt is dat het deeg via vele keukens zich vermenigvuldigt voordat het in de jouwe komt en als iedereen bij het roeren van het deeg hier even bij stil staat zit er dus onnoemelijk veel liefde in het uiteindelijke product. Aan alle andere giften die ook doorgegeven kunnen worden moet je gewoon even niet aan denken..
Er is veel meer te vinden over Amish Friendship Bread op het web dan over Herman. Een bron aan recepten die je met de basis kunt maken vind je hier! Maar nog belangrijker is de site die ik vond over alle mythes die rond het Amish Friendship Bread bestaan. Je kunt ze hier allemaal lezen, maar in het kort komt het er op neer dat je met het deeg dat je krijgt (de “starter”) helemaal niet het strakke dagen-schema hoeft te volgen en dat het “voeden” alleen dient om het te vermenigvuldigen en/of het levend te houden. Je kunt dus gewoon meteen bakken met het deeg dat je ontvangt; Je hebt daarna alleen geen Herman meer. (In het kader van “hoe dump ik Herman ” heel voordelig). Maar je kunt ‘m ook voeden met gelijke delen bloem, suiker en melk, wacht een uurtje of drie, neemt een deel (1 cup) hieruit en bak je cake. Bewaar de rest. Dat hoeft helemaal niet op kamertemperatuur, dat kan ook in de koelkast, dat vertraagt de gisting, of vries ‘m in.
Als je ‘m bewaart in de koelkast kun je na 10 dagen (dat deed ik..) delen gebruiken om te bakken of je voedt ‘m om het deeg te verversen en levend te houden. De hoeveelheid suiker, bloem en melk die je gebruikt om te voeden hoeft helemaal niet proportioneel mee te groeien met je Herman.
Ik maakte twee bananenbroden, links met custard en chocolade (van een zielig paaskuiken) en rechts met walnoten. Het was meer dan heerlijk. De structuur van het deeg had iets weg van zo’n Duitse tulband of Italiaanse panettone.
Er staat nog meer dan genoeg Herman op mijn aanrecht te bubbelen dus er komen met spoed nog wat experimenten aan met Herman. Gelukkig is er voldoende afzetmarkt want wie dit Hemelvaartweekeinde ook op Buitenkunst Randmeren kampeert, is van harte uitgenodigd om zijn tanden in “mijn Herman” te zetten. Kijk uit naar onderstaande koekblikken op campingtafeltje met kanten kleedje bij blauw-groene koepeltent! Doen hoor!
Siciliaanse Ricottataart met amandelen en citroen
Ik bak toch ook graag uit andere boeken dan alleen uit Mary Berry. Ze is soms zo degelijk en dan heb ik zin in een Nigella of een totaal ander bakboek. Onlangs heeft manlief een kookboek met recepten uit Sicilië gekregen voor zijn verjaardag van vrienden. Ze kwamen nu op bezoek en het laat zich raden…er staat een Siciliaans diner op het programma. Er staat ook een Ricottataart in. De avond ervoor had ik al in Nigella gesnuffeld en de chocoladekoffievulkaan uitgekozen, maar manliefs wil is wet als hij kookt, dus het wordt Siciliaanse Ricottataart….passend bij de auberginetimballo en de gevulde tomaten.
Nodig:
250 g boter op kamertemperatuur
250 g fijne suiker
6 eieren, gesplitst
250 g amandelen, geroosterd en gemalen
70 g zelfrijzend bakmeel
Snufje zout
Rasp van 5 citroenen en sap van 4
400 g verse ricotta
De oven gaat op 180 °C. Vervolgens vet je een springvorm in van 25 cm. Alles gaat in de mixer met de k-klopper. De boter en suiker worden eerst een zeer romig mengsel. Dan voeg je al kloppend een voor een de eidooiers toe, tot ze opgenomen zijn.
De gemalen amandelen gaan er vervolgens bij met het bakmeel, het zout en de citroenrasp. Dit gaat door het beslag. Het komt allemaal erg georganiseerd over, maar dat was het in mijn geval niet. Ik had niet alles vantevoren klaargemaakt en dat moet bij dit recept wel. Het sap van de citroenen en de 400 g ricotta klop je met de mixer en dat spatel je door het beslag. Het is erg veel, maar ik doe het er toch allemaal in. Tot slot klop je de eiwitten tot pieken en doe je ze door het beslag. De springvorm gaat de oven in. In het recept geven ze 50 minuten oventijd op, maar de taart heeft er bij mij veel langer in gestaan. Hij bleef vochtig bij het checken met een sateprikker en hij was ook nog niet zo donker van kleur.
De gasten smullen van de taart. Hij is nog steeds vochtig. Dat is geen probleem, zeker als het een toetje is. Het is een vullende taart, maar dat heb je niet door vanwege de frisse citroen. Hij is enorm dus er blijft veel over en de dag erna gaat hij mee op de boot naar Engeland. Daar aangekomen bij familie doet de ricottataart ook goed dienst als onderdeel van een geïmproviseerde trifle met fruit, yoghurt en custard. Het is een taart die je voor veel gasten kunt maken, maar het bereiden kost meer tijd dan je denkt.
Het recept komt uit het kookboek Lente in Sicilië. De keuken van een eeuwenoud eiland van Manuela Darling-Gansser met foto’s van Simon Griffiths. Tips voor andere Italiaanse recepten (en voor bloglezers die verliefd zijn op Italië) zijn te vinden op het blog Ciao Tutti
Dorchester Biscuits
Weer een makkelijk recept in het hoofdstuk ‘Biscuits and cookies’ voor bij de borrel: Dorchester Biscuits. De koekjes zijn gevuld met cheddar en worden een beetje pittig door de cayennepeper. Ze doen me denken aan ouderwetse borrelhapjes zoals kaasvlinders. Al kun je dat ‘ouderwets’ beter weglaten want ik kom ze nog erg vaak tegen bij borrels, of ga ik naar de verkeerde borrels?
Nodig:
100 g geraspte cheddar
100 g bloem
een beetje zout
100 g zachte boter
kwart tl cayenne poeder
50 g ongezouten gemengde noten
Je hebt twee bakplaten nodig en die vet je in. De oven gaat op 180 °C/160 °C (hete luchtoven). Voor het deeg weeg je alle ingrediënten af behalve de noten. De boter heb ik eerst zacht laten worden in de magnetron. Dat bevalt met tegenwoordig prima. Eerst werk je alles met een mes door en daarna kneed je het deeg. Ik heb het gewoon met de hand gedaan. Dan vorm je 30 kleine balletjes ter grootte van een walnoot van het deeg. Om ronde koekjes te krijgen druk je de balletjes plat met de bal van je hand en doe je er wat nootjes op. Volgens Mary Berry moet je ze erover heen gooien voordat je ze platdrukt, maar dan komt er geen noot op het deeg terecht. Ik heb de nootjes in de platte rondjes gedrukt. Daarna gaan ze 20 minuten in de oven.
Ze zijn zacht en niet heel erg knapperig, maar wel smakelijk en zout. Mijn zoutbehoefte stijgt naarmate de dag vordert en zeker vlak voor het eten heb ik vaak veel trek in iets zouts. Alternatieven zijn natuurlijk chips, crackers en kaas. Een Dorchester biscuit vult in ieder geval lekker en je hoeft er geen hele zak van leeg te eten. Voordat ik dit bericht wil posten wil ik nog even checken waar Dorchester eigenlijk ligt in Engeland….voor degenen die het willen weten: in Zuid-Engeland boven Weymouth vlakbij de kust.
Mary Berry (blz 203)
Herman 2: it’s a monster!
Zoals beloofd het vervolg van Herman. Of eigenlijk: hoe kun je alles verkeerd doen en toch een Herman maken? Cursief zie je wat er zou moeten. Erachter wat ik allemaal heb uitgespookt.
Dag 1: Doe Herman in een ruime kom en dek die af met een theedoek. Hoeft niet in de koelkast, kan gewoon op je aanrecht blijven staan.
Dag 2: Roer Herman twee a drie keer goed door.
De eerste dagen riep ik heel verantwoord steeds mijn dochter erbij om te roeren, want het was haar Herman. Gedurende de week stond ik natuurlijk steeds meer zelf te roeren. Zo leerden Herman en ik elkaar goed kennen. Hij begon als een klein plasje, maar weer steeds volumineuzer. Hij ging steeds lekkerder ruiken en bubbelen.
Dag 3: Roer Herman twee a drie keer goed door.
Dag 4: Geef Herman 200 ml melk, 200 gram bloem en 250 gram suiker.
Nu ik het recept overtype zie ik dat ik 250 gram suiker had moeten doen, in plaats van de 200 gram die ik heb gedaan.
Dag 5: Roer Herman twee a drie keer goed door.
Dag 6: Roer Herman twee a drie keer goed door.
Dag 7: Roer Herman twee a drie keer goed door.
Dag 8: Roer Herman twee a drie keer goed door.
Dag 9: Geef Herman 200 ml melk, 200 gram bloem en 250 gram suiker.
Weer verkeerd gedaan. Had geen bloem meer in huis, dus aangevuld met volkoren tarwemeel, en dus weer 200 gram suiker in plaats van 250 gram.
Verdeel hem vervolgens in vijf porties. Vier geef je er weg, de vijfde portie hou je zelf.
Vanwege de mei-vakantie kon ik alleen Annebeth blij maken met Herman. De rest was op vakantie. Dus geen vijf porties gemaakt, maar mijn deeg gehalveerd.
Dag 10: Voeg toe: 3 eieren, 150 gram bloem, 2 theelepels kaneel, 100 gram chocolade in stukjes, 200 gram suiker, 100 gram fijngehakte noten, een eetlepel bakpoeder en 100 ml olie.
Toen bedacht ik me dat ik als ik geen vijf maar twee porties maakte, ik dan ook alle ingrediënten van Dag 10 moest verdubbelen (ongeveer). Helaas had ik net boodschappen gedaan. Deze Herman heeft dus weinig chocolade en noten. In plaats van witte suiker gebruikte ik rietsuiker. Door alle verkeerde aanvullingen en splitsingen was ik het overzicht inmiddels totaal kwijt. Dus maar gewoon mijn grootste braadslee gepakt en de hele zooi erin gekieperd. En misschien nog wel het ergste: het was pas Dag 8, maar ja, de volgende dag ging ik zelf op vakantie.
Na een uurtje in de oven op 170 graden was Herman mooi goudbruin en gaar. Hij smaakte heerlijk. Niet heel bijzonder, als je bedenkt dat jer er 9 dagen mee in de weer bent geweest, maar wel lekker. En zo’n Hermanmonster is goed voor wel 24 stukjes. Daar hebben we straks de hele vakantie lol van. En de moraal van het verhaal: doe met Herman wat je wilt, hij vindt alles best. Uiteindelijk wordt het toch wel lekker. Geruststellend toch?
Veel plezier met je Herman, Annebeth!
Very Best Chocolate Fudge Cake nr.2
Alle feestelijke momenten hier in huis worden aangegrepen om blogbare zoetigheden te produceren. Ik heb echt publiek nodig die het opeet, want in tegenstelling tot mijn “partners in crime”: Margot en Annebeth daalt iedere chocoladecake met een noodvaart direct op de heupen neer…..
Dus toen mijn jongste dochter negen zou worden opperde ik een taart te bakken voor al haar vriendinnetjes op het partijtje. Inmiddels gewend en verwend aan alle bakactiviteiten van haar moeder wilde ze graag een taart zoals al haar vriendinnen: Een fototaart van de HEMA met een panda erop…Na even stevig onderhandelen mocht ik dan wel een taart maken voor haar verjaardag zelf, mits het een chocoladetaart zou worden. De taart is al eerder gemaakt door Margot, die toen wat problemen had met de ganache die maar niet stevig wilde worden. Nou dat lukte mij dus ook niet…Mary Berry blijkt dus niet onfeilbaar.
Even googlen leverde de volgende prima oplossing op: Als je twee keer zoveel chocola als room gebruikt is het resultaat een stevige spuitbare ganache. Ik gebruikte als variatie en op speciaal verzoek witte chocolade en frambozenjam. De taart was makkelijk en snel te maken en het verjaardagspubliek inclusief de jarige hebben heel tevreden alles verorberd. Voor het recept , met de aanpassing voor de ganache / glazuur, zie de taart van Margot!
Herman
Wat is dat toch met zo’n Herman? De ene dag schrijft Janneke Vreugdenhil in nrc.next over de Herman, de volgende dag komt mijn dochter ermee thuis. Als ik mensen vertel dat ik een Herman heb kijken sommigen me met een twinkeling in hun ogen aan (of is het leedvermaak?), terwijl anderen me glazig aanstaren. Voor de glazige aanstaarders: een Herman is een doorgeefkoek. Je krijgt een ‘plasje’ deeg compleet met gebruiksaanwijzing, zorgt er negen dagen voor en op de negende dag verdeel je het in vijven en deelt daar vier stukken van uit. Het vijfde stuk vul je aan en bak je tot een koek: je Herman.
Van vroeger herinner ik me al dat we een Herman kregen van de buren en een kleine steekproef leert dat vooral leeftijdsgenoten het fenomeen Herman kennen. Het bestaat dus al lang. Daarbij vraag ik me altijd af: is dit nou dezelfde Herman als toen en is hij in die 30 jaar de wereld rondgereisd? Of is iemand in het kader van retro weer opnieuw begonnen? In ieder geval zal mijn dochter deze week haar Herman verzorgen en lees je vrijdag hoe het ons met onze nieuwe huisgenoot vergaan is.
Apricot Fruit Loaf
Dit is een makkelijke lekkere fruit cake. De smaak is goed en je zou het zelfs een ijzeren bakgerecht kunnen noemen. Zeker zonder de icing. Lekker lui dus!
Nodig:
75 g bigareaux (geglaceerde kersen)
3 grote eieren
175 g zelfrijzend bakmeel
100 g zachte boter
100 g lichte basterdsuiker
100 g gehakte gedroogde abrikozen
150 g rozijnen
Verwarm de oven voor op 140 °C (hete luchtoven in mijn geval). Dan spoel je de geglaceerde kersen af onder de kraan en dep je ze droog met keukenpapier. De eieren klop je los in een grote kom. De rest van de ingrediënten gaan ook in de kom. Vervolgens mix je ze goed door elkaar. Mary Berry doet bakpapier in het cakeblik van 900 g, maar dat heb ik niet gedaan. Ik heb hem ingevet met boter. Daar was ik zelfs te lui voor. Het mengsel gaat vervolgens in het cakeblik. De bovenkant moet je egaliseren.
De cake gaat 1 uur en 10 minuten in de oven totdat hij goudbruin is. Je moet hem 10 minuten laten afkoelen op een rek en dan uit de vorm halen. Bij mijn blijft ie in de twee hoeken toch een beetje hangen. Ach, het geeft niet. Het is zo’n makkelijke en smaakvolle cake dat ie ook onderweg goed smaakt bij het uitje met mijn zussen en moeder naar de Veluwe. We hebben een rondleiding in het Sint Hubertus jachtslot gedaan en op de witte fietsen een grote ronde gemaakt. Prima te combineren met het eten van abrikozencake dus!
Mary Berry (blz 303)
Feestelijke aardbeientaart
Geïnspireerd door Lekkere Lentetaart in de uitzending van Rudolph’s Bakery op 24 Kitchen maakte ik een aardbeientaart met een knapperige bodem, banketbakkersroom en frisse aardbeien. Alvast even oefenen voor Koninginnedag.
Nodig
Voor de bodem:
- 1/2 ei geklutst ei
- 150 gram bloem
- 100 gram zachte boter
- 50 gram fijne kristalsuiker
Voor de banketbakkersroom:
- 1 vanillestokje
- 500 ml melk
- 150 gram fijne kristalsuiker
- 4 eidooiers
- 3 eetlepels gezeefde bloem
Erop:
- een (half) doosje aardbeien of ander fruit naar keuze
Kneed een deeg van de bloem, boter, suiker en het ei. Als het een mooi soepel deeg is, druk je het tot een platte plak, verpak je het in huishoudfolie en leg je het een half uurtje te rusten in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 190 graden en vet een springvorm of pievorm met losse bodem van 23 cm in. Rol het deeg uit tot een grote lap en bekleed daarmee de vorm. Bak eerst 20 minuten blind. Daarvoor leg je een vel bakpapier op het deeg en vul je dit met gedroogde peulvruchten. Als het deeg na 20 minuten bijna gaar is, verwijder je het papier met de peulvruchten (deze laat je afkoelen en kun je bewaren voor een volgende keer) en bak je de bodem nog ongeveer vijf minuten, of tot hij mooi lichtbruin gekleurd is.
Voor de banketbakkersroom schraap je het merg uit het vanillestokje. Breng in een pan de melk met de helft van de suiker en het vanillemerg aan de kook. Roer ondertussen in een ruime kom de eidooiers met de rest van de suiker en de bloem los met een garde. Als de melk kookt, meng je een scheut van deze hete melk door het eidooiermengsel. Zo warm je de eieren alvast een beetje op en mengt het straks mooier. Giet dan de hele inhoud van de kom bij de zacht kokende melk. Laat op een laag vuurtje vijf minuten doorkoken. De bloem wordt dan gaar en de room wordt steeds dikker. Als hij de juiste dikte heeft bereikt, schep je het op een bord of plaatje. Leg bovenop een stukje huishoudfolie, zodat er geen vel kan ontstaan. Laat afkoelen, eerst buiten de koelkast en daarna in de koelkast.
Wanneer je de taart wilt eten, neem je de afgekoelde banketbakkersroom en verdeel je die mooi over de bodem. Bekleed de taart met fruit. Mijn banketbakkersroom was een beetje te dun uitgevallen. De taart smaakte heerlijk, maar was daardoor wat moeilijk te snijden. Volgende keer laat ik de room nog wat meer inkoken, zodat hij wat steviger wordt.
Aardbeien Kwark Taart | American cheesecake
Een beetje van Mary en een beetje van Harry…
Mijn moeder was jarig en haar verzoek aan mij was om een kwarktaart te maken. Mijn vader, die ooit een blauwe maandag in een banketbakkerij werkte en heel verdienstelijk bakte, maakte deze altijd voor verjaardagen. Ik weet dat hij er wat af geëxperimenteerd heeft met de kwarktaarten maar dat ie uiteindelijk op Dr. Oetker uitkwam….Mijn eerbetoon liet Dr. oetker nog even voor wat het was…
Het recept voor een ongebakken Cheesecake in de Baking Bible van Mary Berry is de American Cheesecake (blz 379). Het verbaasde mij echter dat hier totaal geen gelatine in genoemd werd. Misschien dat de citroensap de component is dat alles opstijft maar het leek mij vrij risicovol…Omdat ik zojuist een geweldige kwarktaart van Harry op Culy.nl had langs zien komen heb hieruit de hoeveelheid gelatine overgenomen en de prachtige topping toegevoegd.
Recept:
Bodem:
175 g koekjes (Digestives of bastognekoeken)
75 g boter
40 g suiker
Voor de vulling:
225 g zachte roomkaas
75 g suiker (Mary geeft minder op, maar dan is ie hartstikke zuur..)
150 ml slagroom
150 ml Volvette Griekse Yochurt
citroensap van anderhalve citroen
4 blaadjes gelatine
Voor de topping:
100 ml water
50 ml suiker
doosje aardbeien
2 blaadjes gelatine
eventueel nog wat slagroom
Bereiden
Bekleed zowel de bodem als de randen van het bakblik met bakpapier.
Verkruimel de koekjes in de keukenmachine of stop ze in een plastic zak en sla er op los met je deegroller. Meng met de gesmolten boter en suiker tot een homogene massa en maak een bodem in een bakblik van 20 cm doorsnede. Met een stalen lepel kun je alles goed aandukken. Even in koelkast laten opstijven.
Ondertussen maak je de vulling door de roomkaas met suiker goed te mixen en daarna de stijfgeslagen slagroom en Griekse yoghurt toe te voegen en te mengen. De gelatine eerst in koud water laten weken en oplossen in een beetje heet water. Toevoegen met de citroensap aan de vulling. Wel even proeven hoe zoet of zuur het is…je kunt naar smaak ook nog honing toevoegen. Stort de massa in het bakblik en laat minsten 2 uur opstijven voor je topping maakt:
Los de suiker op in het water en kook samen met 5 in parten gesneden aardbeiden tot een siroop. De geweekte gelatine toevoegen aan de siroop en de aardbeien eruit vissen. Verse aardbeien in plakjes snijden en met wat creativiteit op de taart leggen. De siroop erover gieten en nu de taart een nachtje in de koelkast laten opstijven. Eventueel nog wat toetjes slagroom opspuiten als je ‘m serveert.
Resultaat
Heerlijke frisse taart die niet zo geschikt is om een uur in de auto te vervoeren: De taart warmt iets op, trilt over klinkers en als je goed kijkt zie de eerste scheuren verschijnen…Op het gebaksbordje lag een hoopje kwarktaart in plaats van een keurig puntje, maar hij was wel binnen 10 minuten verslonden…dat dan wel…
Ik ben wel heel benieuwd of iemand ooit een koude kwarktaart heeft gemaakt zonder gelatine of andere goede suggesties heeft…Of zijn er nog meer Dr Oetker aanhangers?
Crouqembouche of Franse baretjes?
Na een week moest het toch gebeuren, schrijven over de mislukte soesjes. Misschien zou ik niet te hard voor mezelf moeten zijn, want de smaak van het deeg en de vulling was goed, maar het zag er niet uit als een ideale crouqembouche. Het zijn platte soesjes met witte chocolademousse ertussenin geworden (zie foto). Typ crouqembouche in bij google en je krijgt waanzinnige plaatjes van soesjestorens met eronder in tekst ‘Franse bruidstaart’. Dit was dus veel te hoog gegrepen, maar je moet jezelf blijven uitdagen nietwaar? En ik ga de volgende keer eerst voor een kleine hoeveelheid soesjes.
Ik had het recept voor soesjes uit de Delicious van april genomen van banketbakker Hidde de Brabander. Hij legt erg veel uit over het maken van de soezen.
Nodig voor de soezen:
- 150 g melk
- 120 g boter
- 6 g suiker
- 180 g, 2x gezeefd
- 300 g eieren (6 stuks, maat M)
- Ook nodig: bakpapier, spuitzak + spuitmond met gladde, ronde opening van 1 cm
Vulling van witte chocolademousse:
- 350 ml slagroom
- 2½ blaadje gelatine
- 150 g witte chocola, in stukjes
- 2 citroenen, schil geraspt
Ik begon met het verdubbelen van de hoeveelheden voor een soesjestoren. Het deeg voor soesjes komt op een bijzondere manier tot stand. Alle ingrediënten moeten op kamertemperatuur zijn en eerst zet je een pan op het vuur waarin je de boter, de melk, 150 ml (dubbel 300 ml) water, 1 tl zout en 1 volle tl suiker verwarmd. Als de boter gesmolten is en het mengsel kookt voeg je alle gezeefde bloem toe. Je roert met een pollepel stevig door het deeg terwijl je het vuur aan laat onder de pan (dit deed ik korte tijd niet). Je blijft 3 tot 5 minuten roeren totdat de bal iets gaat ‘zweten’. Pas als de bloem gaar is, kunnen de eieren goed worden opgenomen. Dan haal je de pan van het vuur. Inderdaad ging het deeg ‘zweten’ of eigenlijk gaat de bal glimmen van het vocht.
Ik vermoed dat ik daarna te weinig alert was en dat ik het te veel heb laten gebeuren. Het is ook lastig om te bepalen hoe ver je bent met de eieren als je het recept hebt verdubbeld en ik heb de eieren niet gewogen. Dan had ik geweten of ik maatje L of M of misschien wel XL had. Waar gaat het nu om bij het toevoegen van de eieren? Ik heb de deegbal overgedaan in de mixer en ik had de ‘K-klopper’ er in gedaan. Ik heb de machine aangezet en elke keer heb ik een ei toegegevoegd tot en met 11 aan toe. Op het einde ging het heel erg snel, het deeg werd steeds vloeibaarder en het ging op beslag lijken. Ik besloot om er weer bloem aan toe te voegen, maar het mocht niet baten. Het bleef te slap om echt op te spuiten.
Toch ging ik met onverminderde vaart door en ik heb bakplaat na bakplaat met kwakjes deeg volgespoten. Ze moesten 13 to 15 minuten in een voorverwarmde oven op 220 °C. Op de foto’s in de Delicious zie je kleine bergjes soesjesdeeg met 4-5 cm tussenruimte.
Vulling soezen
Ondertussen heb ik de vulling voorbereid. Helaas heb ik geen gewone witte chocola gevonden in de supermarkt (wel vreemd), maar witte chocola met crisp erin. Eerst klop je 250 ml slagroom lobbig. Dan week je de gelatine 10 minuten in ruim koud water. Daarna breng je de rest van de slagroom (100 ml) aan de kook in een steelpan. Als de slagroom kookt, neem je hem van het vuur en doe je de geweekte gelatine erin net als de stukken witte chocola. Laat de chocola smelten tijdens het roeren en laat het daarna tot 30 °C afkoelen (ik heb geen kookthermometer dus ik heb het gewoon gegokt). Dan spatel je er de lobbige koude slagroom en citroenrasp door. In de koelkast moet het twee uur opstijven. Met deze tijd had ik even geen rekening gehouden, maar het heeft niet alle plannen doorkruist.
Terug naar de soesjes. Na 12 minuten oven waren ze een klein beetje gerezen, maar eenmaal uit de oven zakte het helemaal weer in en een enkele soes had een kleine luchtbult waar dan vulling in kon. Ik heb zo’n vijf bakplaten gevuld dus ik had een gigantische hoeveelheid Franse platte baretjes. De Brabander had nog een heel verhaal over het vullen van de soesjes en de afwerking, maar ik zag dat dat niet ging werken. Dan maar twee Franse baretjes op elkaar met wat vulling ertussen. Dat werkte ook. Het enige jammere was dat de verhouding vulling/deeg dan een beetje uit balans is. Je kunt niet zoveel vulling kwijt tussen twee platte soesjes en het is meer deeg dan één luchtige soes. De smaak van het deeg is overigens echt soezig! En de smaak van de witte chocolademousse is ook prima als vulling.
Mocht je tot het vullen van soezen komen, dan kun je aan de onderkant een kruisje zetten en dan met een spuit of een theelepel de soes vullen. Eerst gaat er nog een beetje frambozenjam in. Met karamel kun je de soezen aan elkaar lijmen. Als basis kun je een conservenblik gebruiken waar je de soezen omheen bouwt. Bij de british bake-off hebben ze ook een heleboel torens gemaakt en als je een kegelvormige toren wil, kun je de toren bouwen in een kartonnen punt. Ideeën genoeg voor een succesvolle toren. Ik laat het nog even liggen en ga binnenkort eerst proberen om überhaupt een fatsoenlijke soes maken. Als het gelukt is, doe ik verslag.
Afwerking voor een soesjestoren:
- 200 g frambozenjam
- karamel: 250 g suiker/1 el honing
- 200 ml slagroom, geklopt
- 200 g verse frambozen
- garneerbloemen
Carrot Cake
Niet nieuw, wel lekker. Altijd populair zo’n worteltjestaart, zelfs voor mensen die niet van wortel houden. Hier het recept voor Mary Berry’s Carrot Cake. Deze is met banaan, walnoten en een roomkaastopping.
Nodig
Voor de cake
- 225 gram zelfrijzend bakmeel
- 2 afgestreken eetlepels bakpoeder
- 150 gram lichtbruine basterdsuiker
- 50 gram gehakte walnoten
- 100 gram geraspte wortel
- 2 rijpe bananen, fijngeprakt
- 2 eieren
- 150 ml zonnebloemolie
Voor de topping
- 175 gram roomkaas (bijvoorbeeld Philadelphia)
- 50 gram zachte boter
- 100 gram gezeefde poedersuiker
- ½ theelepel vanille-extract
- 8 halve walnoten
Verwarm de oven voor op 180 graden, vet een springvorm van 20 cm in en bekleed de bodem met bakpapier.
Doe alle ingrediënten voor de cake in een grote kom en meng grondig met een houten lepel. Giet dit mengsel in de bakvorm, strijk de bovenkant glad en bak 50 tot 60 minuten. De cake is klaar als de zijkanten los komen van de bakvorm. Laat even afkoelen in de vorm, verwijder dan de vorm en laat helemaal afkoelen op een taartrooster.
Doe voor de topping alle ingrediënten behalve de walnoten in een keukenmachine met het standaardmes en blitz even tot alles goed gemengd is. Schraap ook de zijkanten even schoon en blitz nog een keer. Spreid de topping over de afgekoelde cake en versier met walnoothelften of met marsepeinen worteltjes.
Koel bewaren, goed voor 8 personen.
Brownie-ei
Dit leuke paasbakidee komt van ‘Juf Roos’, de juf van mijn dochter.
- Ei leeg laten lopen door gat onderin
- Schoonspoelen
- Half uur in warm zout water laten liggen
- Beetje olie in de schaal, door eierdop schudden
- Brownie/cakemix inspuiten, iets minder dan halfvol
- In de oven
- Schoonmaken aan de buitenkant. Klaar!
In een eierdop zie je in eerste instantie helemaal niks van de cake, een grote verrassing dus wanneer je het eitje open tikt!
Engelse paaskoekjes
Toen ik klein was gingen we elke paasvakantie naar Engeland. Wat ik me daarvan vooral herinner zijn de enorme chocolade paaseieren die je toe daar al kon kopen en de narcissen die overal uitbundig bloeiden. We bezochten tijdens die vakanties veel kerken en die waren allemaal voor Pasen versierd met bloemen. Die geur van narcissen!
Deze paaskoekjes zijn typisch Engels. Ik heb verschillende recepten samengevoegd tot een. In de traditionele koekjes zitten altijd krenten, gekonfijte sinaasappelschil en kaneel. Ik las een recept waarbij ze de gekonfijte sinaasappelschil vervingen door vers geraspte citroenschil. Veel frisser. Verder eet ik geen kaneel, dus verving ik dat door ¼ theelepel allspice. Nootmuskaat kan ook. De krentjes zijn heel lekker in deze koekjes. Fijner van smaak en kleiner dan rozijnen. Ik gebruikte Zeeuwse bloem, omdat die bloemsoort speciaal geschikt zou zijn voor koekjes. Gewone bloem kan natuurlijk ook.
Nodig
- 450 gram (Zeeuwse) bloem
- ¼ theelepel allspice
- 225 gram zachte boter
- 220 gram fijne kristalsuiker
- 2 eieren
- 110 gram krenten
- geraspte schil van 1 (biologische) citroen
Zeef de bloem met de allspice (of kaneel) en een snufje zout. Klop in een andere kom met een elektrische mixer de boter luchtig met de suiker. Neem de tijd, dit is de basis voor je deeg. Schraap regelmatig de restjes van de kom zodat alles goed mengt. Als het een luchtig en romig mengsel is geworden, voeg je een voor een de eieren toe. Laat het ei helemaal opnemen door het boterbloemmengsel voor je het volgende toevoegt. Spatel dan in delen de bloem erdoor, en daarna de krenten en de citroenschil. Je krijgt dan een vrij korrelig, onsamenhangend deeg. Kneed dit met de hand nog even flink door tot het meer een geheel is geworden. Wikkel als een rol of platte plak in huishoudfolie en leg een uur of twee (of een nacht) weg in de koelkast.
Als je klaar bent om te bakken verwarm je de oven voor op 180 graden en bekleed je twee bakplaten met bakpapier. Rol het deeg in porties uit tot maximaal 5 mm dikte en steek vormpjes naar keuze uit. Leg de koekjes op de bakplaat en sprenkel ze met een beetje suiker. Bak ze een bakplaat tegelijk 10 tot 15 minuten. Laat afkoelen op een rooster.
Dit recept is voor 40 – 50 koekjes.
Macarons
Kleurenburgers noemt mijn jongste dochter ze…
Zes was ze, en ze vergaapte zich aan al die prachtige, kleurige koekjes in de etalage van patiserrie “La Reine Mathilda” in Bayeux. Vervolgens zijn we met twee gezinnen dit prachtige etablissement binnengestapt waar een paar tafeltjes stonden. Met enige dwang wist onze Marathon-vriendin M. een te krap plaatsje af te dwingen waarbij een norrige oude fransman sneuvelde en hebben we voor een klein vermogen kleurenburgers en andere zoetigheden gegeten.
Helemaal hip zijn ze nu en gelukkig zijn ze hier in Nederland nu ook wel te krijgen..(tenminste in de Randstad dan…). Tot nu toe durfde ik me er nog niet aan te wagen, want het maken van goede macarons is zo langzamerhand tot zowel kunst als tot wetenschap verheven. Een lange avond researchen op het net leidde al snel tot de conclusie dat het recept van Mary Berry veel te summier is…Je hebt namelijk macarons op basis van Franse meringue en Italiaanse meringue…. de eiwitten moet wat ouder zijn, of verwarmd worden om wat minder vocht te bevatten…. de gemalen amandelen moet nogmaals gemaald worden en gezeefd…het bakblik heeft een ferme tik nodig en de oventemperatuur kan varieren gedurende het bakproces. En zo zijn er nog verscheidene regels die als een religie verkondigd worden en waar men het dus ook niet altijd over eens is…
Affin, mijn eerste poging om citroen macarons te maken was op basis van een Franse meringue. In plaats van 50 stuks spoot ik de schuimpjes te groot en had er zo nog 25. De eerste bakplaat had een te lage temperatuur, de tweede ging beter maar zo bleven er wel nog maar 12 over. Toen ik ze eenmaal gevuld, op een koele plek wilde zetten smeet ik wat glazen en macarons door de kast en uiteindelijk konden er zo nog maar 6 getest worden: Te groot en te plat, maar prima van smaak.
Een nieuwe dag een nieuwe poging..tevens de laatste had ik me voorgenomen. De Patttisier lonkte…want dat ze er zouden komen stond vast. Na alle research leek het recept van Edd Kimber (winnaar British Bake Off 2010) het beste. Hij predikt Italiaanse meringue. Geheel tegen mijn natuur voerde ik met militaire precisie het recept stap voor stap uit en voila: Ici Macarons de Dion! (Alsof je je rijbewijs hebt gehaald…en ja, dat duurde ook even…). Ik vulde de macarons met Zwitserse botercreme; ook niet heel eenvoudig maar met de helpende hand van Sweetapolita, heb ik deze vaardigheid mij afgelopen bakjaar eigen gemaakt.
Resultaat: bijna perfecte (zie je het puntje?), heerlijke kleurenburgers die straks met Pasen op z’n best zijn!
Wil je alles, maar dan ook alles weten over macarons, kijk dan eens hier! En wil je ook Edd Kimber recept? Klik dan hier! Veel succes, hou vol en post een foto bij de comments!
La Reine Mathilda
Nog meer macarons!
Glazed Lemon Tart
Mijn moeder heeft een heerlijk recept voor citroentaart dus ik was benieuwd naar het recept van Mary Berry. En ik vind citroen erg lekker in taarten en toetjes. Dus aan de slag met zes citroenen maar liefst. Voordat ik echt kon beginnen, kwam ik erachter dat ik per ongeluk boodschappen voor een ander recept (Lemon Cream Tartlets) had gedaan waar alleen Lemon Curd bij nodig was. Ik vond het al een beetje vreemd voor zo’n taart: geen echte citroenen. Dus ik ben nadat ik het deeg had gemaakt weer op de fiets gesprongen om nog zes citroenen te halen.
Nodig voor pâte sucrée: 
- 175 gr bloem
- 75 gr zachte boter
- 75 gr fijne kristalsuiker
- 3 grote eidooiers
Vulling en top:
- 2 grote eieren
- 90 gr fijne kristalsuiker
- 150 gr gemalen amandelen
- 85 gr geklopte slagroom
- 4 citroenen
- 150 gr fijne kristalsuiker
- 135 ml water
- 2 citroenen
- 3 el abrikozenjam
Voor de pâte sucrée, het zoete deeg, weeg je de bloem af en met je vingertoppen wrijf je de zachte boter erdoorheen totdat het kruimelt. Dan gaat de suiker erin en de eidooiers. Als de eidooiers erin gaan zie je het chemische proces zijn werk doen. Ik heb echt alle eidooier uit het bakje geschraapt en dan krijg je een soepel deeg dat een half uur in plastic folie in de koelkast gaat.
De oven verwarm je voor op 160 C. Ik heb eerst de citroenen voor de bovenkant in smalle schijfjes gesneden en in het water met de suiker laten weken. Dat moet namelijk twee uur weken. Je laat de suiker heel langzaam op een zacht vuur oplossen. Als het kookt laat je het 1 minuten met de citroenschijfjes erin koken.
Het deeg rol je uit en doe j in een Franse lage taartvorm met ribbels (een flan vorm). Het is echt precies genoeg deeg en het is overal even dik. Met een vork prik je er gaatjes in. Voor de vulling heb ik eerst alles klaar gezet: de amandelen gemalen, de slagroom geklopt en de vier citroenen geraspt. Dan kan alles in een keer door elkaar gemixed worden. Op het laatst gaat het sap van twee citroenen er doorheen. Het heeft de dikte van dikke karnemelk en je giet het zo in de vorm. Daarna gaat de citroentaart voor 30-35 minuten in de oven totdat de bovenkant een gouden kleur krijgt. Bij mij kwamen er op een gegeven moment twee barsten in de vulling.Als de citroenschijfjes twee uur hebben geweekt doe je ze erop. De abrikozenjam zeef je en warm je op totdat het kookt. Deze drapeer je over de taart.
Het was een verrukkelijke citroentaart! De vulling smaakt spijsachtig door de amandelen, maar wel lekker fris. Het kan ook niet anders met citroen. Als toetje was hij in een mum van tijd veroberd. Dat geeft inspiratie voor de zomer.
(blz. 264, Mary Berry)
Bij elke gelegenheid past een taartje!
Huur de bakvorm die je nodig hebt!