Het gekke aan bananencakes is dat ze eigenlijk helemaal niet zo naar banaan smaken. De gepureerde banaan door het deeg zorgt voor een vochtige cake met een goede structuur en een vleug karamel. Er bestaan vele variaties en Mary Berry heeft er twee opgenomen in haar boek. Gezien de hoeveelheid overrijpe bananen en te verwachten gasten heb ik ze alletwee gemaakt. Te beginnen met de “Banana & Honey Teabread”.
Anders dan anders is de bereidingswijze van deze cake. De nootmuskaat en honing doen de cake een beetje op kruidkoek lijken.
Recept:
225 g zelfrijzend bakmeel
1/4 theelepel nootmuskaat
100g (koude) boter
225 g bananen (gepureerd of fijngeprakt, net wat je lekker vindt!)
100 g kristalsuiker
rasp van 1 citroen
6 eetlepels honing
Parelkandijsuiker (moeilijk te krijgen, maar ik heb het gevonden op de bakafdeling van de Welkoop! )
Bereiding:
Oven voorverwarmen op 160 C, Cakeblik (zo’n kortere dus niet zo’n grote) invetten en eventueel bekleden met bakpapier. (Als je goeie blikken hebt hoeft dat niet!)
Bloem, nootmuskaat en boter tot broodkruim wrijven (kan ook in keukenmachine!). Banaan, suiker citroen en eieren toevoegen en mixen tot er een homogeen beslag ontstaat.
Beslag in blik gieten en parelkandij erover strooien. Mary doet dit pas als de cake uit de oven komt, maar dat wordt zo’n geklieder had ik bedacht want de suikerpareltjes smelten toch niet. 5 Kwartier in de oven was voor mijn cake te lang. Na een uur was ie prima. Even af laten koelen in het blik, dan wordt ie niet zo droog en daarna met 2 eetlepels warme honing bedruipen.
Resultaat:
Prima eenvoudige tussendoor cake, minder zoet dan de varianten van bijv. Nigella en de Hummingbird Bakery. Een groot verschil met hun recepten is echter dat zij in plaats van kristalsuiker basterdsuiker gebruiken en de melasse hierin doet wel veel voor zo’n cake, dus ruimte voor experiment!
