Een relatie met Herman….

Nadat Margot haar escapades met Herman deelde op dit blog was het natuurlijk onvermijdelijk dat Herman ook deze kant op zou komen; het dorp is niet zo groot…..Het werd slim gespeeld want op het verjaardagspartijtje van mijn jongste dochter kreeg zij van twee vriendinnetjes een Herman overhandigd…Zij enthousiast, ik iets minder want een Herman komt samen met een instructie hoe ‘m te behandelen en die Herman is dus nogal bewerkelijk….(Maar ja, da’s altijd nog beter dan een vent zonder instructie…)
Margot had al de ervaring dat Herman niet zo strikt in de leer was en ik was al helemaal niet van plan ‘m op z’n wenken te bedienen. Omdat Herman me deed denken aan het zuurdesem deeg dat ik al eens een half jaar in leven heb gehouden met een redelijke mate van verwaarlozing ben ik een onderzoek gestart naar de oorsprong en het wel en wee van Herman.
Herman blijkt hetzelfde te zijn en waarschijnlijk wel afgeleid van een “Amish Friendship Bread“. Het idee dat hierbij uitgedragen wordt is dat het deeg via vele keukens zich vermenigvuldigt voordat het in de jouwe komt en als iedereen bij het roeren van het deeg hier even bij stil staat zit er dus onnoemelijk veel liefde in het uiteindelijke product. Aan alle andere giften die ook doorgegeven kunnen worden moet je gewoon even niet aan denken..

Er is veel meer te vinden over Amish Friendship Bread op het web dan over Herman. Een bron aan recepten die je met de basis kunt maken vind je hier! Maar nog belangrijker is de site die ik vond over alle mythes die rond het Amish Friendship Bread bestaan. Je kunt ze hier allemaal lezen, maar in het kort komt het er op neer dat je met het deeg dat je krijgt (de “starter”) helemaal niet het strakke dagen-schema hoeft te volgen en dat het “voeden” alleen dient om het te vermenigvuldigen en/of het levend te houden. Je kunt dus gewoon meteen bakken met het deeg dat je ontvangt; Je hebt daarna alleen geen Herman meer. (In het kader van “hoe dump ik  Herman ” heel voordelig). Maar je kunt ‘m ook voeden met gelijke delen bloem, suiker en melk, wacht een uurtje of drie, neemt een deel (1 cup) hieruit en bak je cake. Bewaar de rest. Dat hoeft helemaal niet op kamertemperatuur, dat kan ook in de koelkast, dat vertraagt de gisting, of vries ‘m in.
Als je ‘m bewaart in de koelkast kun je na 10 dagen (dat deed ik..) delen gebruiken om te bakken of je voedt ‘m om het deeg te verversen en levend te houden. De hoeveelheid suiker, bloem en melk die je gebruikt om te voeden hoeft helemaal niet proportioneel mee te groeien met je Herman.
Ik maakte twee bananenbroden, links met custard en chocolade (van een zielig paaskuiken) en rechts met walnoten. Het was meer dan heerlijk. De structuur van het deeg had iets weg van zo’n Duitse tulband of Italiaanse panettone.
Er staat nog meer dan genoeg Herman op mijn aanrecht te bubbelen dus er komen met spoed nog wat experimenten aan met Herman. Gelukkig is er voldoende afzetmarkt want wie dit Hemelvaartweekeinde ook op Buitenkunst Randmeren kampeert, is van harte uitgenodigd om zijn tanden in “mijn Herman” te zetten. Kijk uit naar onderstaande koekblikken op campingtafeltje met kanten kleedje bij blauw-groene koepeltent! Doen hoor!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

One Response to Een relatie met Herman….

  1. we7 zegt:

    Wij kregen zoete Hermann meer dan 40 jaar geleden (weet ik zeker, ik woonde nog bij pap en mam) en bakten hem in een “boven op het gasstel oven” maar hij wou ook wel in 2 porties in de wonderpan. Het was heerlijk, een broodcake zonder vulling. In het kader van dumpen bakten we meestal het hele deeg op een kleine portie na, anders werd het echt of deeg of vrienden dumpen, ze zagen je al aan komen met je bakje deeg;-). Het is hiermee net als met kevir – bloemkooltjes, opeens heeft iedereen het en opeens kan je er niet meer aan komen. Gelukkig kun je Hermann altijd zelf starten, kevir (nat) mag niet meer verkocht worden in gewone reformwinkels. Het Kookboek van de Kleine Huis series geeft ook een mooi recept voor zuurdesemstarter, dus zonder gist. Tijdens hun lange reis bakte moeder Ingalls een soort matzes, maar dan dikker.

Leave a reply

Als je het leuk vindt voeg dan een foto van jouw baksel bij je commentaar! (JPEG only)