Rabarber grunt

We zijn in Schotland en dan kan het bakken doorgaan uit Nigella.  Nu hebben we een Engelse supermarkt tot onze beschikking met Engelse producten zoals double cream en rabarber. Mijn nicht woont in Schotland en we hebben haar ook bezocht. Ze heeft in haar tuin een enorme rabarberplant staan naast een enorme moestuin. Ze maakt voor ons een ander toetje van Nigella met laagjes van rabarbersiroop, griekse yoghurt (eigenlijk double cream) en rabarbermousse. Ik ga het nog een keer opzoeken.

Ik maak de rabarber grunt als toetje in ons huisje op het eiland Skye. We zitten op een idyllische plek met uitzicht over de zee en de bergen. Overal lopen schapen met lammetjes en er zijn alleen maar single track roads om ons huisje te bereiken. De supermarkt waar ik het eerder over had is zo’n drie kwartier rijden, maar wel goed voorzien.

En dan nu het toetje. Ik heb maar 400 gram rabarber in plaats van 650 gram. Ik besluit om van alles 2/3 in hoeveelheid te maken. Er is een geschikte vorm in ons vakantiehuisje van 20 bij 30 cm.

De rabarber snij je in stukjes en je gooit de suiker en de boter erover heen.  Dan komt het deeg. Daar gaat de double cream in. Het is mooi elastisch deeg, maar ja, als je wel de juiste vorm hebt wat betreft maat, dan moet je natuurlijk wel dezelfde hoeveelheid aan deeg hebben als in het oorspronkelijke recept. De rabarber moet helemaal bedekt zijn door het deeg, zodat de rabarber niet naar boven kan bubbelen. Dat is met maar 2/3 van het deeg natuurlijk niet het geval. Ik maak er toch nog 1/3 van het deeg bij. Na 45 minuten oven is de rabarber toch naar boven gekomen en heeft de karamel die is ontstaan een rivierenlandschap achter gelaten op de bovenkant van de grunt.

 De smaak is goed van de rabarber grunt. Ik hou eigenlijk niet zo van rabarber, maar met een deegje en heel veel suiker is het eigenlijk wel heel erg lekker. Het deeg smaakt een beetje broodachtig en is niet een zo heel erg zoet, omdat er maar drie lepels suiker in gaan. We hadden erg veel over van het toetje ’s avonds (we aten het maar met z’n tweetjes) dus ging het de volgende dag mee op een wandeling naar de baai van Talisker op Skye. Daar hebben we een zeearend gezien en van het getijde genoten.

Het recept is te vinden op het volgende  blog. (blz. 127, NL)